თურქეთის პრეზიდენტმა რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა განაცხადა, რომ საჭიროების შემთხვევაში, ანკარას შეუძლია ისრაელის წინააღმდეგ ძალა გამოიყენოს.

სტამბოლში აზიის პოლიტიკური პარტიების საერთაშორისო კონფერენციაზე გამოსვლისას მან განაცხადა: „ჩვენ ძლიერები უნდა ვიყოთ, რათა ისრაელმა პალესტინასთან ეს არ გააკეთოს... ისევე, როგორც ყარაბაღში შევედით, ისევე ლიბიაშიც იგივეს გავაკეთებთ მათთან... არაფერი გვიშლის ხელს ამის გაკეთებაში“. ერდოღანმა განაცხადა, რომ ისრაელმა 1.2 მილიონი ლიბანელი აიძულა, საკუთარი სახლები დაეტოვებინა და თელ-ავივის ქმედებებს ღაზას სექტორში „ბარბაროსული“ უწოდა: „გენოციდის სისხლიანი ქსელი აგრძელებს უდანაშაულო ბავშვების, ქალების და მშვიდობიანი მოსახლეობის მკვლელობას, ყველა ადამიანური ღირებულების უგულებელყოფით“. 11 აპრილს თურქმა პროკურორებმა მოითხოვეს სამუდამო პატიმრობა ისრაელის პრემიერ-მინისტრ ბენიამინ ნეთანიაჰუსთვის, რომელიც ადრე გენოციდის ბრალდებით დაუსწრებლად იყო დაკავებული.

ირანის გარშემო არსებულ ვითარებაზე კომენტირებისას ერდოღანმა განაცხადა, რომ მსოფლიო შედის პერიოდში, სადაც „ძალა სამართლიანობას ამართლებს“. მან ასევე ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ანკარა არ აპირებს ირანს, შეერთებულ შტატებსა და ისრაელს შორის კონფლიქტში შესვლას, თუმცა ხედავს მის მასში ჩათრევის მცდელობებს. თურქეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ჰაკან ფიდანმაც გააკრიტიკა ისრაელი და განაცხადა, რომ ისრაელი „მტრის გარეშე ვერ იარსებებს“ და ცდილობს თურქეთის ამ როლში წარმოჩენას. მისი თქმით, ეს ისრაელის სახელმწიფო სტრატეგია ხდება.

პასუხად, ისრაელის მემკვიდრეობის მინისტრმა ამიხაი ელიაჰუმ განაცხადა, რომ „თვალთმაქცური ერდოღანი ამ ცირკით არავის აოცებს“ და მას „იმპერიალისტური ამბიციების მქონე მეგალომანი დიქტატორი“ უწოდა. ანალიტიკოსი იონი ბენ-მენახემი მიიჩნევს, რომ ერდოღანის განცხადებები უფრო ფართო სტრატეგიას ასახავს: „თურქეთი ახალი ირანია“, რომელიც რეგიონში გავლენის გაზრდას და ახალი სუნიტური ბლოკის ჩამოყალიბებას ცდილობს.

ანკარასა და იერუსალიმს შორის ურთიერთობები ღაზას ომის დაწყების შემდეგ უარესდება. თურქეთსა და ისრაელს ადრეც არაერთხელ დაუპირისპირდნენ ღაზაში ოპერაციების გამო და სირიის ომის დროს. 2010 წელს ისრაელის არმიამ გაანადგურა ღაზას სექტორისკენ მიმავალი „თავისუფალი ღაზას მოძრაობა“ (თავისუფლების ფლოტილია). ცხრა თურქი და ერთი ამერიკელი აქტივისტი დაიღუპა.

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

როგორ შეიქმნა სუხიშვილების ახალი ვიდეო "საქართველოს შემოქმედება, რომელიც არ ჩერდება"

პენ საქართველო: ვახო სანაიას საქმე სცილდება 1 ჟურნალისტის უფლებების დარღვევას, სახიფათოა

NGO-ები: საგანგაშოდ მივიჩნევთ ვახო სანაიას დაკავებას, სოლიდარობას ვუცხადებთ

ე.წ. საბოტაჟის საქმის განხილვა სექტემბრიდან განახლდება